13 Haziran 1982’de, taşı ve tekmeyi yedik şampiyon olduk!

Dile kolay 15 sene! 15 sene şampiyonluk yaşamamış Beşiktaşımız. Öte yanda küme düşmek üzere olan Eskişehir!  Maç Eskişehir’de. Tribünde 15 bin Es-Es’li, 3 bin siyah-beyazlı. Yenersek şampiyonuz, yenilirlerse alt kümeye… 32’de Ziya şahane çakıyor: 1-0. 51’de Zafer karşılık veriyor: 1-1. 76’da Ziya bir daha çakıyor: 2-1. Akabinde tribünden taşlar yağmaya, sahada da topçularımıza tekmeler başlıyor. Talat Tokat maçı tatil ediyor…

100. Yıl Belgeseli’nde topçularımızın, o gün orada bulunan yöneticilerin, taraftarların anlattıkları, amigo Şeref Yılmaz’ın gözyaşları her şeyi anlatıyor zaten. “Ben neden Beşiktaşlıyım?” sorusuna cevap bulunamadığında, Beşiktaşımız kaybettiğinde takıma, elemanlara küsüldüğünde, bu maçı, o gün yaşananları izleyip cevabı bulursun!

Ali Kemal (Denizci) anlatıyor:

“… Otobüse binicez maça gidicez. Ben hep en arkada otururum otobüste, en arkada… Bi baktım Ziya sigara içiyor. Benim yanımda içmesi mümkün değil… Bi de Ziya sigara içmezdi, alla alla!..”



Yorumlar kapatıldı.

YOU MAY LIKE